I: RODZINA I EDUKACJA

  • 2 XI 1965 urodzony jako drugi syn Teresy i Ryszarda Adamowiczów, rodziny przesiedlonej w 1946 r. z Wilna. Ojciec Ryszard – ekonomista z wykształcenia – całe życie przepracował w bankowości. Był społecznikiem, angażował się w odbudowę kościoła Św. Katarzyny. Matka Teresa (z domu Stuńdzia), także ekonomistka, pracowała jako księgowa. Ma brata Piotra (ur. 1961) z wykształcenia historyka, w latach 70. XX w. działacza Ruchu Młodej Polski, internowanego w stanie wojennym.
  • 1972-1980 Szkoła Podstawowa nr 50 im. Emilii Plater w Gdańsku
  • 1980-1984 I Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Gdańsku. W szkole średniej włączył się w konspirację solidarnościową. Był kolporterem prasy i wydawnictw podziemnych. W latach 1984-1986 był współwydawcą i drukarzem podziemnego pisma uczniów I Liceum „JEDYNKA”.
  • 1984-1989 Studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Gdańskiego. Podczas studiów na Uniwersytecie Gdańskim (1985-1987) był współwydawcą i drukarzem podziemnego pisma studentów „ABC”.
  • 1993-1996 Aplikacja radcowska w Okręgowej Izbie Radców Prawnych w Gdańsku zakończona zdanym egzaminem radcowskim
  • 1999 Ślub z Magdaleną Abramską. Żona jest doktorem praw, specjalistą prawa morskiego, pracownikiem naukowym Uniwersytetu Gdańskiego. Mają dwie córki; Antonina ur. w 2003 r. Teresa ur. w 2010 r.

II: AKTYWNOŚĆ SPOŁECZNO-POLITYCZNA DO 1989 r.

  • 1982-1988 kolporter wydawnictw podziemnych (wydawanych poza cenzurą PRL) m. In. „Tygodnik Mazowsze”, „Rozwaga i Solidarność”, „Przegląd Polityczny”, „Polityka Polska”, „Krąg”, „Nowe”, „Oficyna Literacka”, „Spotkanie”, „Pokolenie”, „CDN”, „Głos”
  • 1984-1986 współwydawca, drukarz podziemnego pisma uczniów I Liceum Ogólnokształcącego w Gdańsku pt. „JEDYNKA”
  • 1985-1987 współwydawca i drukarz podziemnego pisma studentów Uniwersytetu Gdańskiego pt. „ABC”
  • 1984-1985 członek Rady Wydziału Prawa i Administracji UG z ramienia samorządu studentów
  • Czerwiec 1987 członek Diecezjalnej Służby Porządkowej „Semper Fidelis” – pełnił służbę na spotkaniu Ojca Świętego Jana Pawła II z młodzieżą na Westerplatte
  • Maj 1988 współorganizator strajku okupacyjnego studentów na Uniwersytecie Gdańskim i przewodniczący Studenckiego Komitetu Strajkowego
  • 1987-1989 współzałożyciel pierwszych jawnych stowarzyszeń opozycyjnych wobec władz PRL: Klubu Myśli Politycznej „Dziekania” w Warszawie, Gdańskiego Klubu Politycznego im. Lecha Bądkowskiego, Stowarzyszenia „Kongres Liberałów”, Gdańskiego Stowarzyszenia Akademickiego
  • 1988- 1989 Współorganizator pierwszego i drugiego zjazdu- Kongresu Liberałów (współpraca z Janem Krzysztofem Bieleckim, Donaldem Tuskiem, Januszem Lewandowskim, Jackiem Merklem i Lechem Mażewskim)

III: PRACA ZAWODOWA

  • 1985-1990 dorywcza praca fizyczna na zlecenie Spółdzielni „Techno-Service” w Stoczni Gdańskiej, Stoczni Północnej i Remontowej
  • 1987-1990 pracownik gospodarczy – stróż nocny w Gdańskim Towarzystwie Naukowym
  • 1989-1998 nauczyciel akademicki – asystent na Wydziale Prawa i Administracji UG w katedrze Historii Państwa i Prawa Polskiego
  • 1990 pracownik Wojewódzkiego Biura Poselsko-Senatorskiego Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego w Gdańsku (obsługa m.in. Bogdana Lisa, Lecha Kaczyńskiego, Jana Krzysztofa Bieleckiego)
  • 1990-1993 prorektor ds. studenckich Uniwersytetu Gdańskiego wybrany przez Uczelniane Kolegium Elektorów w dn. 19 listopada 1990 r.
  • Od 1998 – nadal Prezydent Miasta Gdańska

IV: AKTYWNOŚĆ SPOŁECZNO-POLITYCZNA OD 1989 r.

  • 1989 animator Komitetów Obywatelskich „Solidarność” w województwie gdańskim, szkoleniowiec z zakresu samorządu terytorialnego
  • 1990-2010 fundator i założyciel Fundacji Budowy i Rozwoju Ośrodka Reumatologicznego w Sopocie
  • 1990-1994 Radny Miasta Gdańska (wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego „Solidarność”), w Radzie Miasta odpowiedzialny za napisanie Statutu Miasta Gdańska, przewodniczący Komisji Samorządu i Ładu Publicznego, członek Komisji Rewizyjnej
  • 1990-1994 delegat Miasta Gdańska do Sejmiku Samorządowego, w latach 1990-1991 wiceprzewodniczący Sejmiku Województwa Gdańskiego
  • 1990-1991 organizator i pierwszy przewodniczący Samorządowego Kolegium Odwoławczego Województwa Gdańskiego (instancja odwoławcza od decyzji administracyjnych wójtów, burmistrzów i prezydentów z terenu województwa)
  • 1990-1993 współzałożyciel i członek władz wojewódzkich oraz krajowych Kongresu Liberalno-Demokratycznego
  • 1991-1998 członek Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” na Uniwersytecie Gdańskim
  • 1993-1997 członek władz wojewódzkich i krajowych Partii Konserwatywnej
  • 1994-1998 Radny Miasta Gdańska II kadencji (wybrany z listy Komitetu Wyborczego Unia Wolności-Partia Konserwatywna) Przewodniczący Rady Miasta Gdańska
  • 1997-2002 członek władz wojewódzkich i krajowych Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego (SKL)
  • 1998-2002 Radny Miasta Gdańska III kadencji wybrany z listy SKL, będącego uczestnikiem Akcji Wyborczej Solidarność wybrany na Prezydent Miasta Gdańska przez Radę Miasta Gdańska
  • 2002 współzałożyciel Platformy Obywatelskiej, utworzonej przez część członków SKL
  • 2002 wybrany w wyborach bezpośrednich na Prezydenta Miasta Gdańska (72% głosów poparcia w II turze)
  • 2006 wybrany w wyborach bezpośrednich na Prezydenta Miasta Gdańska (w I turze większością 60,87%, 96.485 głosów)
  • 2007 wybrany przez prezydentów 12 największych miast Polski na Prezesa Zarządu Unii Metropolii Polskich
  • 2010 członek Rady Krajowej Platformy Obywatelskiej

V: INNE OBOWIĄZKI

  • 1992 – 2003 członek Rady Społecznej przy Wojewódzkim Zespole Reumatologicznym w Sopocie
  • 1997 – 2000 członek Rady Społecznej przy Wojewódzkim Szpitalu Zespolonym w Gdańsku
  • 2004 – 2006 członek Pomorskiego Komitetu Sterującego dla Regionalnego Programu Operacyjnego
  • 2004-2006 członek Zespołu Monitorującego Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego (ZPORR)
  • Od 2005 członek Rady Nadzorczej Zarządu Morskiego Portu Gdańsk S.A.
  • Od 2007 przewodniczący Rady Nadzorczej Gdańskiego Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej Sp. z o.o.
  • Od 2007-2012 przewodniczący Pomorskiego Komitetu Organizacyjnego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012
  • Od 2011 po wielu latach zabiegów o utworzenie metropolii, zainicjował powstanie Stowarzyszenia Gdański Obszar Metropolitalny, którego został prezesem.
  • Od 2011 członek zgromadzenia przedstawicieli samorządów regionalnych i lokalnych Unii Europejskiej Komitet Regionów.

VI: AKTYWNOŚĆ SPOŁECZNA

  • Od 1998 wolontariusz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy
  • Od 2001 wraz żoną wspiera osierocone dziecko z Ruandy w ramach „Adopcji serca” prowadzonej przez „Ruch Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata MAITRI”
  • Honorowy krwiodawca – oddał 6,5 litra krwi (stan na lipiec 2010)
  • Od 2004 prywatnie funduje stypendia dla dwóch gdańskich uczniów
  • Od 1991 członek Zrzeszenia Kaszubsko- Pomorskiego Oddział Gdańsk
  • W roku 1996 i 1999 fundator dwóch dzwonów na carillonach kościoła Św. Katarzyny i Ratuszu Głównego Miasta

VII: PUBLIKACJE

  • „Gdańsk jako wyzwanie”, wyd. Słowo, Obraz, Terytoria 2008 i wielu artykułów o tematyce samorządowej, metropolitalnej i regionalnej
  • „Solidarność” i opozycja antykomunistyczna w Gdańsku (1980-1989) (praca zbiorowa), Instytut Konserwatywny im. E. Burke’ a, Gdańsk 1995.
  • Zespół metropolitalny: zarys koncepcji (praca zbiorowa), Instytut Konserwatywny im. E. Burke’a, Gdańsk 1993
  • Liczne artykuły o tematyce samorządowej i metropolitalnej na blogu www.adamowicz.pl

VIII: INNE

  • Uzyskał od Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego poświadczenie upoważniające do dostępu do informacji niejawnych oznaczonych klauzulą „tajne” na okres do 2015 r.

IX. ODZNACZENIA I NAGRODY:

  • 2001 Złoty Krzyż „Pro Ecclesia et Pontifice” (Za Kościół i Papieża) nadany przez Papieża Jana Pawła II (najwyższe odznaczenie Kościoła Katolickiego nadawane, jakie może otrzymać osoba świecka)
  • 2003 Srebrny Krzyż Zasługi nadany przez Prezydenta RP
  • 1995 Odznaka Honorowa Związku Inwalidów Wojennych RP
  • 1996 odznaka „Przyjaciel Dziecka” nadana przez Towarzystwo Przyjaciół Dzieci
  • 1997 złota odznaka Polskiego Towarzystwa Zapaśniczego
  • 2001 Srebrna Odznaka- Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej Sportu
  • 2002 Odznaczenie „Fideliter et Constanter” („Wiernie i Wytrwale”) za wspieranie działań na rzecz równych praw osób niepełnosprawnych, przyznawane przez Polskie Stowarzyszenie na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym
  • 2003 Złota Odznaka Polskiego Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów
  • 2004 Srebrny Medal „Za zasługi dla Policji” nadany przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
  • 2005 Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
  • 2005 Medal of Merit of Lions Club
  • 2009 Odznaczenie „Missio Reconciliationis” nadane przez Zarząd Krajowy Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Społecznego „Misja Pojednania”
  • 2007 Medal „PRO MEMORIA” nadany przez Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych
  • 2007 Tytuł „Europejczyka Roku 2007” nadany przez kolegium redakcyjne „Monitora Unii Europejskiej” i Rady Programowej Fundacji Prawo Europejskie
  • 2008 Odznaka Honorowa Związku Sybiraków
  • 2010 Złoty Krzyż Związku Piłsudczyków RP
  • 2010 Medal Św. Wojciecha w uznaniu za wybitne zasługi dla Gdańska
  • 2010 Róża Franciszki Cegielskiej za zasługi dla rozwoju samorządności w Polsce, przyznana przez sześć ogólnopolskich korporacji samorządowych z okazji 20-lecia samorządu terytorialnego w Polsce
  • 2010 Order Polonia Restituta
  • 2011 Nagroda im. Grzegorza Palki
  • 2012 Kawaler Orderu Legii Honorowej
  • 2013 Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu za Zasługi Cywilne przyznany w imieniu Jego Królewskiej Mości Juana Carlosa I – Króla Hiszpanii
  • 2013 Szabla Kilińskiego
  • 2014 Order Krzyża Ziemi Maryjnej, najwyższe odznaczenie przyznawane obcokrajowcom, przyznane przez Prezydenta Estonii

X. PREZYDENT MIASTA GDAŃSKA:

Prezydentura Adamowicza przypadła na okres ważnych zmian polityczno-ustrojowych w Polsce; wejście do NATO, przystąpienie do Unii Europejskiej, wprowadzenie reformy samorządowej zwiększającej zadania miast, utworzenie samorządowych województw oraz wprowadzenie bezpośrednich wyborów na prezydentów, wójtów i burmistrzów.Pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku Paweł Adamowicz zasadniczo zreformował system zarządzania miastem w kierunku większej otwartości, współpracy z przedsiębiorcami, pozyskiwania środków unijnych na rozbudowę miejskiej infrastruktury. W ramach Urzędu Miejskiego powstał specjalny wydział obsługujący przedsiębiorców oraz projekty w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP). Miasto było inicjatorem powołania dwóch spółek z udziałem samorządu wojewódzkiego wspierających lokalny biznes; Pomorski Fundusz Pożyczkowy (2004) i Regionalny Fundusz Poręczeń Kredytowych (2003). Powstał Wydział Projektów Rozwojowych do przygotowywania i realizacji zadań inwestycyjnych dofinansowywanych z Unii Europejskiej. Nastąpiła gruntowna zmiana w zarządzaniu komunikacją miejską – dotychczasowy zakład budżetowy Zakład Komunikacji Miejskiej został w roku 2004 przekształcony w spółkę prawa handlowego ZKM w Gdańsku sp. z o. o, a w roku 2005 usługi przewozowe zostały zlecone nowej jednostce organizacyjnej – Zarządowi Transportu Miejskiego.
W celu efektywniejszego zarządzania oraz pozyskiwania znacznych środków  unijnych wyodrębniono z majątku miasta całą infrastrukturę wodociągowo-kanalizacyjną i wprowadzono do nowoutworzonej (2004) spółki prawa handlowego Gdańska Infrastruktura Wodociągowo-Kanalizacyjna sp. z o. o. Także gospodarka zasobem mieszkań komunalnych była obszarem głębokich zmian organizacyjnych. Funkcjonujące samodzielnie cztery przedsiębiorstwa gospodarki mieszkaniowej (PGM) były poważnie zadłużone wobec wspólnot mieszkaniowych oraz firm dostarczających media (energię cieplną, elektryczność, wodę). Zostały więc zlikwidowane a funkcje zarządcze nad majątkiem miasta powierzono (2003) nowej jednostce organizacyjnej Gdański Zarząd Nieruchomości Komunalnych. W celu uzdrowienia finansów gospodarki mieszkań komunalnych podjęto nowatorską w skali kraju współpracę z Kommunale Credit. Dzięki pożyczce 35,5 miliona złotych nastąpiła radykalna poprawa sytuacji finansowej GZNK. Całość pożyczki spłacono w 2010 roku. W roku 2003 prezydent Gdańska wprowadził nowe zasady sprzedaży lokali mieszkalnych na rzecz najemców. W ten sposób  do roku 2013 sprzedano 18,6 tysięcy mieszkań.
Innym wymagającym uporządkowania obszarem gospodarki komunalnej było Gdańskie Przedsiębiorstwo Energetyki Cieplnej sp. z o. o. w tym przedsiębiorstwie dochodziło do licznych konfliktów miedzy kierownictwem firmy a związkami zawodowymi, co skutkowało częstymi zmianami personalnymi. Infrastruktura ciepłownicza wymagała wielkich nakładów finansowych, a budżet miasta nie był w stanie zapewnić odpowiedniego wsparcia finansowego. W roku 2004 większość udziałów w GPEC (74,99 proc.) sprzedano za kwotę 183,85 miliona. Firma SWL w ramach zobowiązań prywatyzacyjnych zainwestowała w rozwój infrastruktury ciepłowniczej.
W 2008 roku powołano spółkę specjalnego przeznaczenia pod nazwą Gdańskie Inwestycje Komunalne Euro 2012 sp. z o. o. (GIKE) do przeprowadzenia inwestycji służących organizacji  rozgrywek finałowych Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej oraz w 2007 spółkę Biuro Inwestycji Euro 2012 Gdańsk (BIEG) do budowy stadionu piłkarskiego na terenie dzielnicy Letnica. Spółka BIEG po wybudowaniu stadionu stała się spółka majątkową – właścicielem stadionu w imieniu miasta. Dzięki innowacyjnemu w skali Polski montażowi finansowemu część kosztów budowy stadionu nie obciążyła wprost budżetu miasta, a to pozwoliło sfinansować inne ważne inwestycje infrastrukturalne. Władzom Gdańska udało się w roku 2010 podpisać unikalną wówczas umowę sponsoringu tytularnego z Polską Grupą Energetyczna S. A. na sprzedaż nazwy stadionu.
Zmiany organizacyjne wprowadzono także w funkcjonowaniu Urzędu Miejskiego. Jeszcze przed wprowadzaniem ustawowego obowiązku, od 1998 roku naboru na stanowiska urzędnicze dokonywano w drodze konkursu. W roku 2002 wprowadzono standardy obsługi klientów ISO. A w 2001  wprowadzono zasady etyki pracowników UM. Na wyraźny wzrost komfortu obsługi wpłynęło wprowadzenie w roku 2001 elektronicznych procedur załatwiania spraw administracyjnych. W roku 2014 spraw, które można załatwić on line jest już ponad 300.
Zmiana sposobu zarządzania Gdańskiem dotyczyła również relacji prezydent/urząd a obywatel. Od 1999 roku regularnie co miesiąc odbywają się otwarte spotkania prezydenta i najważniejszych urzędników w poszczególnych dzielnicach miasta. Od 2009 roku prezydent prowadzi blog, a od roku 2010 jest także obecny na facebooku i od 2011 na twitterze.
Ważnym dopełnieniem zmian w sposobie zażądania są rady konsultacyjne przy prezydencie, które ułatwiają różnym środowiskom w bezpośredni sposób informować o swoich interesach i troskach (Gdańska Rada Sportu, Gdańska Rada Kultury, Gdańska Rada Inwestorów, Rada Interesariuszy Terenów Postoczniowych, Rada Interesariuszy Targu Węglowego, Gdańska Społeczna Rada ds. Osób Niepełnosprawnych, Gdańska Rada Działalności Pożytku Publicznego, Światowa Rada Bursztynu).
Kolejną formą powiększania partycypacji obywateli w życiu publicznym miasta jest wprowadzony w roku 2013 budżet obywatelski.
Nowatorskim elementem nowoczesnego zarządzania Gdańskiem od początku prezydentury Adamowicza było podjęcie szerokiej współpracy z międzynarodowymi instytucjami finansowymi celem szukania dogodnych źródeł finansowania dużych programów inwestycyjnych. W tym celu od roku 2000 finanse publiczne Gdańska są poddawane corocznej ocenie ratingowej przez globalne instytucje ratingowe. Najpierw Standard&Poor’s, a od roku 2004 Fitch Ratings. Dzięki temu Miasto Gdańsk mogło skutecznie starać się o korzystne kredyty z międzynarodowych instytucji typu Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju, Europejski Bank Inwestycyjny i Bank Rozwoju Rady Europy.
Od początku pracy samorządowej Paweł Adamowicz był inicjatorem wielu przedsięwzięć tożsamościowych, które stały się stałym elementem miejskiego rytuału i życia publicznego. W 1996 przygotował uchwały Rady Miasta Gdańska o ustanowieniu medali św. Wojciecha i księcia Mściwoja. Medale były przyznawane przez kapitułę wybitnym gdańszczanom bądź osobom zasłużonym dla Gdańska. W 1997 roku wystąpił z inicjatywą przywrócenia uroczystego stroju radnego – togi nawiązującej do tradycji sięgającej XVIII wieku. Z jego inicjatywy środowiska Izby Rzemieślniczej i Zrzeszenia Prywatnego Handlu i Usług ufundowały insygnia władzy – łańcuch dla przewodniczącego Rady. W 1997 wystąpił z inicjatywą uhonorowania tytułem Honorowego Obywatela Gdańska prezydenta Lecha Wałęsy, prezydenta Georga Busha, prezydenta Richarda von Weizsäckera, premier Margaret Thatcher. W 1998 wystąpił z inicjatywą organizacji Muzeum Solidarności „Drogi do wolności”, później powołania Fundacji Centrum Solidarności (1999) i Europejskiego Centrum Solidarności (2007). Otoczył szczególną troską kultywowanie pamięci o bohaterach Westerplatte i Poczty Polskiej, którzy uchwałą Rady Miasta Gdańska zostali Honorowymi Obywatelami Gdańska. W roku 195 przywrócił do oficjalnego kalendarza miejskich świąt, zarzuconego po roku 1990, święta Powrotu Gdańska do Polski wraz ze zwyczajem składania kwiatów na Cmentarzu Żołnierzy Radzieckich. Jako przewodniczący Rady Miasta zabiegał o zwiększenie prestiżu Rady. Efektem tych zabiegów była decyzja podjęta przez rade i prezydenta o przeniesienie siedziby Rady z Urzędu do dawnej siedziby studenckiego klubu Żak przy ul. Wały Jagiellońskie 1. Już jako prezydent miasta doprowadził do remontu. W 2002 roku doprowadził do zrealizowania pomysłu Kaliny Zabuskiej i przy ul 3 Maja powstał Cmentarz Nieistniejących Cmentarzy – symboliczny znak pamięci po zniszczonych podczas wojen gdańskich cmentarzy różnych wyznań. Był pomysłodawcą Światowego Zjazdu Gdańszczan, forum cyklicznych spotkań byłych i obecnych mieszkańców Gdańska. Zjazdy odbywają się co cztery lata (2002, 2006,2010, 2014). Był inicjatorem i pomysłodawcą powstanie Encyklopedii Gdańskiej (2009-2012) oraz jej internetowej wersji – Gedanopedii.
Podczas jego prezydentury powstały miedzy innymi pomniki; Kindertransportów (2009), Józefa Piłsudskiego (2006), Krzyż Milenijny (2000).
Gdańsk w okresie prezydentury Adamowicz stał się miejscem ważnych wydarzeń. Prezydent wykorzystał niezwykła historię miasta, jego symbolikę do kreowania istotnych wydarzeń społeczno-politycznych promujących Gdańsk. W czerwcu 1999 roku do Gdańska i Sopotu przybył na drugą polską pielgrzymkę Jan Paweł II. W tym samym roku odbyły się na Westerplatte uroczystości 60 rocznicy wybuchu II Wojny Światowej z udziałem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego i prezydenta Niemiec Johannesa Rau’a. w 2000 roku odbyła się międzynarodowa uroczystość XX lecia strajków Sierpniowych z udziałem miedzy innymi premiera Hiszpanii i nadburmistrza Berlina, który podarował gdańszczanom fragment muru berlińskiego. w roku 2005 odbyły się kolejne obchody rocznicy powstania Solidarność z udziałem ponad dwudziestu głów państw, którzy podpisali akt erekcyjny pod budowę Europejskiego Centrum Solidarności.
Ważnym elementem polityki Pawła Adamowicza jest edukacja. Z jego inicjatywy w 2005 roku powstało Stypendium naukowe im. Gabriela Daniela Fahrenheita. To pierwsze w Polsce stypendium przeznaczone na finansowanie studiów zagranicznych najwybitniejszym maturzystom, absolwentom polskiej lub międzynarodowej matury. Dzięki niemu najzdolniejsi absolwenci szkół ponadgimnazjalnych, będący mieszkańcami Gdańska, mogą podjąć studia na prestiżowych uczelniach całego świata. Miesięczna wartość stypendium jest na tyle wysoka, że umożliwia pokrycie większości kosztów utrzymania na studiach. Nagroda Miasta Gdańska dla młodych naukowców im. Jana Uphagena jest przyznawana od 2003 roku. Jest przyznawana osobom w wieku do 30 lat za wybitne osiągnięcia naukowe w dwóch kategoriach: nauk ścisłych i przyrodniczych oraz nauk humanistycznych. Nagrodę im. Lecha Bądkowskiego ustanowił prezydent w 2001 roku dla podkreślenia roli i wkładu organizacji pozarządowych w budowanie społeczeństwa obywatelskiego i rozwiązywanie lokalnych problemów. Od roku 2013 nagroda przyznawana jest w trzech kategoriach: dla najlepszej organizacji pozarządowej, dla gdańskiego Darczyńcy Roku i dla  Gdańskiego Społecznika Roku
Głównymi kierunkami podczas kadencji prezydenckich były; inwestycje, kultura i sport.
Najważniejsze inwestycje zrealizowane w okresie prezydentury; most wantowy nad Martwą Wisłą jako główny podstawowej Ramy Komunikacyjnej Gdańska, budowa nowych zbiorników retencyjnych wraz z systemem przeciwpowodziowym, budowa systemu monitoringu wizyjnego miasta, stadion piłkarski PGE Arena, wielofunkcyjna hala widowiskowo-sportowa Ergo Arena, ponad 55 boisk przyszkolnych z programu Junior i Orlik, siedziba Europejskiego Centrum Solidarności, siedziba Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego, siedziba Międzynarodowych Targów Gdańskich Amber Expo, dokończenie trasy W-Z od ul. Łostowickiej do obwodnicy trójmiejskiej, nowa linia tramwajowa na Ujeścisko, Obwodnica Południowa, rewitalizacja dzielnic Gdańska (Letnica, Nowy Port, Wrzeszcz, Dolne Miasto, place zabaw, szkoła podstawowa w Kokoszkach, rozbudowa Portu Morskiego i Lotniczego, odnowienie Twierdzy Wisłoujście i wielu gotyckich kościołów, Park Reagana.
Łącznie w latach 1998-2013 na inwestycje przeznaczono 6 291 670 009 zł, z czego środki własne to 3 781 436 688 zł, a dotacje Unijne – 1 853 634 937 zł.
Ponadto wiele jest prowadzonych działań permanentnych: Budowa dróg rowerowych. Łącznie w czasie wszystkich kadencji Prezydenta powstało w Gdańsku 406,8 km. W tym 108 km wydzielonych dróg rowerowych i 259 km ulic z uspokojonym ruchem o dopuszczalnej prędkości max. 30 km/h, budowa zbiorników retencyjnych, rama komunikacyjna Miasta (Trasa Słowackiego i Sucharskiego w tym tunel pod martwą Wisłą), budownictwo komunalne – rozwój mieszkalnictwa – podczas jego kadencji wybudowano w Gdańsku ponad 45tys mieszkań, projekt GPKM.
Szczególną rolę w swoich kadencjach Paweł Adamowicz wyznaczył kulturze, za którą odpowiada osobiście. Kultura zajmuje pozycję jednego z priorytetów w strategii rozwoju Gdańska do roku 2015.
Pod auspicjami Pawła Adamowicza rozwinęła szeroką działalność powstała Fundacja Gdańska powołana przez Miasto po obchodach Tysiąclecia Gdańska. Do najważniejszych osiągnięć na tym polu należą: Olimpiada Wiedzy o Gdańsku, cykl wydawniczy Biblioteka Gdańska, powołanie własnego wydawnictwa Oficyna Gdańska, wydanie Encyklopedii Gdańskiej i utworzenie portalu Gedanopedia, jak też coroczna koordynacja działań wokół Święta Nauki Gdańskiej i jej patrona – Jana Heweliusza.
W roku 1999 powstała Fundacja Centrum Solidarności, której podstawowym zadaniem było dokumentowanie i propagowanie wiedzy o ruchu Solidarności oraz doprowadzenie do powstania Europejskiego Centrum Solidarności. Fundacja prowadziła też wystawę stałą Drogi do wolności, powstałą w XX-lecie porozumień sierpniowych do momentu przekazania jej ECS w roku 2008, powołanej w roku 2007 instytucji kultury (założyciele: Miasto Gdańsk, MKiDN, województwo pomorskie, NSZZ Solidarność, Fundacja Solidarność; organizatorzy: MKiDN, Miasto Gdańsk, województwo pomorskie). W 2010 roku rozpoczęła się budowa siedziby Europejskiego Centrum Solidarności.
Powstanie Centrum Hewelianum, idea utworzenia którego zrodziła się w roku 1999 to znakomity przykład rewitalizacji ponapoleońskich fortów w centrum miasta z celem przeznaczenia na funkcje kulturalne, a szczególnie edukacji naukowej a dziedziny nauk ścisłych. W roku 2008 zakończył się I etap prac i od tej pory Centrum co roku powiększa swój program. W roku 2002 powstał Cmentarz Nieistniejących Cmentarzy. Niewątpliwym sukcesem było utworzenie Muzeum Bursztynu oraz powołanie projektu Gdańsk Światową Stolica Bursztynu w roku 2006. W roku 2008 ustanowił Nagroda i Festiwal Europejski Poeta Wolności, której uzupełnieniem stała się, powołana w roku 2013 Nagroda za Twórczość Translatorską im. Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Powołano ważne instytucje kulturalne – Instytut Kultury Miejskiej i Gdańska Galeria Miejska.
Do najważniejszych decyzji związanych z kulturalnym rozwojem Miasta należy zaliczyć starania Gdańska o tytuł Europejskiej Stolicy Kultury na rok 2016, w latach 2007-2011. Gdańsk wszedł do stawki miast, ścisłych finalistów konkursu, jednak ostatecznie tytuł przypadł Wrocławiowi. Ogrom zmian, jakie przeszedł kulturalny Gdańsk w latach starań i decyzja o kontynuacji strategii kulturalnego rozwoju miasta po zakończonym konkursie zdecydowały o sukcesie
Budowa marek flagowych wydarzeń kulturalnych Miasta i wspieranie najciekawszych inicjatyw realizowanych w mieście: Święto Nauki Gdańskiej i Tydzień Heweliusza z Nagrodami naukowymi im. Jana Heweliusza i Jana Uphagena; Święto Miasta, Światowe Zjazdy Gdańszczan, Festiwale Gdański Festiwal Tańca, Dni Muzyki Nowej,  Solidarity of Arts, Gdański Festiwal Muzyczny, Festiwal Siesta, Jazz Jantar, Feta, Gdańsk Dźwiga Muzę, Festiwal Szekspirowski, Festiwal Goldbergowski, Wybrzeże Sztuki, Mozartiana, Wilno w Gdańsku, Gdańsk w Wilnie, Grassomania, Biografie Gdańskie – Dni Mniejszości Narodowych, BlogForum, Narracje, Alternativa,  Actus Humanus, Mozzartiana.
Podobnie ważną rolę odgrywa sport. Prezydent Adamowicz powołał w 2007 roku Gdańską Radę Sportu. To ciało opiniująco-doradcze pomagające w wypracowaniu i realizowaniu sportowej strategii Gdańska. Zasiadają w niej sportowe autorytety, przedstawiciele gdańskiego środowiska sportowego, m.in. medaliści igrzysk olimpijskich: Leszek Blanik, Adam Korol, Ryszard Sobczak, Mateusz Kusznierewicz, przedstawiciele Akademii Wychowania Fizycznego i Sportu.
Ważnym elementem polityki w tej dziedzinie są stypendia sportowe dla gdańskich sportowców osiągających wybitne osiągnięcia. Projekt realizowany od 2007 roku.  Corocznie stypendia otrzymuje ok. 50 gdańskich sportowców. Projekt skierowany do najwybitniejszych, dzięki niemu powstrzymano odpływ czołowych gdańskich sportowców do innych klubów, a także stworzono dodatkową motywację do kontynuowania kariery sportowej na najwyższym poziomie.
Dotacje na sport dla gdańskich klubów sportowych, z kwoty około 500 tys. zł. w roku 2006 wzrosła do kwoty 3200 tys. zł. w roku 2013.
Od lat Gdańsk jest gospodarzem imprez sportowych o zasięgu europejskim i światowym: Mistrzostwa Europy w piłce nożnej Euro 2012, Mistrzostwa Europy w koszykówce Eurobasket 2009, Mistrzostwa Europy w tenisie stołowym 2011, Mistrzostwa Europy w siatkówce mężczyzn 2013, Mistrzostwa Europy na żużlu SEC 2013, Mistrzostwa Świata i Europy w motocrossie, Mistrzostwa Europy w rugby, Finał Ligi Światowej w siatkówce, Puchar Świata we florecie, Puchar Świata we wrotkarstwie, Wyścig kolarski Tour de Pologne.
W Gdańsku w ostatnich latach (jak nigdy w historii) swoje mecze rozgrywały reprezentacje Polski: piłkarska z Niemcami, Urugwajem czy Danią, siatkarska z Brazylią i Argentyną, piłkarzy ręcznych z Niemcami i Szwecją, rugby z Niemcami.
Gdańsk zasłynął także dzięki takim cyklicznym imprezom jak: Baltic Sail, Bieg Westerplatte, Gdańsk Biega, Maraton Solidarności, Sierpniowy Maraton Wrotkarski, Rodzinny Bieg Gdańszczan, piłkarski Przystanek Euro, Puchar Polski Nordic Walking, żeglarski Nordic Cup, Gdańsk Streetball Cup, turniej piłkarski „Do przerwy 0:1”.
Zaplanowane zostały już kolejne przedsięwzięcia, m.in. mistrzostwa świata w siatkówce 2014, Tour de Pologne2014.
W 2008 roku Gdańsk odkupił i wyremontował wyłączoną z eksploatacji jednostkę, STS Generał Zaruski, jeden z najstarszych czynnych polskich żaglowców, pływający głównie w rejsach szkoleniowych dla młodzieży. W 2012 roku podniesiona została na „Zaruskim” bandera.